WERKEN
In Nederland heeft Timon een aantal maanden intensief gewerkt. `s ochtends 6.00u beginnen en 18.00u. eindigen. Het waren lange dagen, maar de uren maakten het niet intensief. Het werkklimaat was uitputtend. De hele dag de radio aan. Elk half uur reclame en elk uur nieuws. Je hoorde soms dezelfde liedjes meermaals per dag. Elektronische deuntjes die in het gehoor branden. Het is een soort vrijwillige hersenspoeling. Mensen zingen mee, maar luisteren niet naar de tekst. Ze tikken mee op `t bureau of met een theelepel tegen de zijkant van hun theeglas en schreeuwen het refrein door de fabriek. Eigenlijk een heel vreemd gebeuren. Thuis zet je ook niet acht uur lang de radio aan, maar op `t werk mag of moet het niet stil blijven. Stel je voor! Dan hoor je jezelf denken. Soms hoor je de meest obscene, immorele taal voorbij komen, vergezeld van een kinderlijk deuntje dat zich herhaalt en herhaalt, als een naald in een plaat. Inspiratieloze troep, auditieve vuilnis dat elk moment van de ...